Transcutaneous Electrical Nerve Stimulation

مقدمه

نظریه کنترل گیت در واقع اولین نظریه یکپارچه در مورد درد بود. نظریه‌های پیشین قادر به توضیح اینکه چطور تحریک‌های محیطی منجر به تسکین درد می‌شوند، نبودند اما نظریه کنترل گیت همه چیز را تغییر داد. برای اولین بار، دانشمندان، روانشناسان و پزشکان با توضیح ساده‌ای مواجه شدند که بیان می‌کرد چگونه درد می‌تواند در سطح بدن تولید یا بلوک شود.
با توجه به نظریه کنترل گیت، مشاهدات کلینیکی بدست آمده از تحریک الکتریکی اعصاب به صورت زیرپوستی (Transcutaneous Electrical Nerve Stimulation – TENS) قابل توجیه شدند.

موارد کاربرد

عملاً هر سندرم درد شناخته شده‌ای، با استفاده از روش TENS درمان شده است. کاربرد گسترده این روش به دلیل سادگی و عوارض جانبی کمتر آن می‌باشد. کاربردهای کلینیکی که در حال حاضر برای روش TENS وجود دارد در ادامه ذکر شده است:

دردهای حاد بعد از تروما

دردهای حاد بعد از عمل

دردهای اسکلتی- عضلانی

نارسایی عروق محیطی

دردهای عملکردی شکمی

دردهای نوروپاتیک

در موارد زیر نباید از روش TENS استفاده کرد:

بیمارانی که پیس‌میکر یا ضربان‌ساز قلب دارند.

بیمارانی که سیستم‌های دارورسانی در بدن آن‌ها کاشته شده است.

بیمارانی که از تحریک کننده‌های طناب نخاعی استفاده می‌کنند.

بیمارانی که به طور قابل توجه از اختلال حسی رنج می‌برند.

بیمارانی که باردار هستند.

تجهیزات مورد استفاده در روش TENS

Transcutaneous-Electrical-Nerve-Stimulation

کنترل و درمان دردهای مزمن با استفاده از انواع تکنیک‌های نوین و پیشرفته اینترونشنال

اطلاعات بیشتر
برای عضویت در خبرنامه سلامت دکتر باقرزادی،ایمیل خود را وارد کنید

ایمیل شما محافظت میشود
WordPress Backup
Visit Us On TwitterVisit Us On Instagram