Atlanto-Axial Block

مقدمه

دلایل پاتولوژیک سردردهای اکسیپیتال مزمن برای اولین بار در سال 1860 شناخته شد. درد ارجاعی از سه عصب نخاع گردنی ‌که از تولید کننده‌های درد در بخش‌های فوقانی گردن نشأت می‌گیرد، یک علت پذیرفته شده برای سردردهایی است که به واسطه آسیب‌های مهره‌های گردنی ایجاد می‌شود. در واقع علت سردردهای اکسیپیتال در بیش از 16 درصد از بیماران مبتلا، درد ارجاعی از مفصل آتلانتو- اکسیال تخمین زده می‌شود. بررسی علائم بالینی مربوط به سردردهای ناشی از آتلانتو- اکسیال، تنها تا 60 درصد امکان پیش‌بینی اینکه آیا واقعاً آتلانتو- اکسیال در این نوع سردردها درگیر است را دارد. علاوه بر این، ارزیابی‌های رادیولوژیک برای تشخیص تغییرات ساختاری یا التهاب ساختار گردنی، CT-scan و MRI می‌تواند در تشخیص تولید کننده‌های درد آتلانتو- اکسیال مؤثر باشد.
هم به منظور تشخیص و هم درمان دردهای ناشی از آتلانتو- اکسیال، عموماً بی‌حسی موضعی و تزریق استروئید درون مفصل آتلانتو- اکسیال جانبی پیشنهاد می‌شود.

موارد کاربرد بلوک عصب آتلانتو- اکسیال

درد مفصل آتلانتو- اکسیال در اغلب موارد ناشی از التهاب مفصل بعد از تروما، آسیب‌های شلاقی، ترومای سر یا آرتریت (ورم مفاصل) مهره‌های گردنی فوقانی است. دیگر دلایل درد مفصل آتلانتو- اکسیال شامل چسبندگی‌های درون مفصلی، التهاب کپسولی، عفونت و اسپاسم عضلانی اطراف مفصل می‌باشد. بیمارانی که مشکوک به پاتولوژی مفصل آتلانتو- اکسیال هستند معمولاً دچار گردن دردهای اکسیپیتال و ساب اکسیپیتال، سردرد، کاهش دامنه حرکتی گردن و احساس درد با چرخش بخش فوقانی گردن می‌شوند.
درد ناشی از التهاب مفصل آتلانتو- اکسیال معمولاً به دنبال یک مرحله درد شدید و یک مرحله درد مزمن ایجاد می‌شود. مرحله ایجاد درد شدید از 2 تا 4 هفته بعد از آسیب ادامه دارد. درمان در این دوره اغلب ترکیبی از درمان‌های فیزیکی همراه با مصرف داروهای ضد التهاب و شُل کننده عضلات است.
بخش بیشتری از درد التهابی آتلانتو- اکسیال بعد از مرحله درد شدید از بین می‌رود. اگر علائم درد بیمار بعد از گذشت این مرحله ادامه یابد، ممکن است نیاز به تزریق در ناحیه آتلانتو- اکسیال یا انجام دیگر روش‌های مداخله‌ای باشد. بی‌حسی موضعی و یا تزریق استروئید در مفصل آتلانتو- اکسیال می‌تواند هم تشخیصی و هم درمانی باشد؛ با این وجود، بیشتر مطالعات نشان ‌می‌دهند که کاهش درد از طریق تزریق، موقتی است و تقریباً تا 3 ماه مؤثر واقع می‌شود.
اگر کاهش درد ناشی از تزریق در مفصل آتلانتو- اکسیال تشخیصی و موقتی باشد، روش‌های دیگری که می‌توانند بهتر عمل کنند مد نظر قرار می‌گیرند. این عمل‌ها شامل درمان با رادیوفرکوئنسی پالسی در ریشه عصب انتخابی مهره دوم گردنی، تحریک محیطی اکسیپیتال و تحریک ستون پشتی مهره‌های گردنی فوقانی هستند.

تکنیک بلوک عصب آتلانتو- اکسیال

Atlanto-Axial-Block-1

شکل 1:‌ تصویر فلوروسکوپی از نمای قدامی- خلفی تزریق در مفصل آتلانتو- اکسیال

Atlanto-Axial-Block-2

شکل 2: تصویر فلوروسکوپی از نمای جانبی سوزن در عمل تزریق در مفصل آتلانتو- اکسیال

بیشتر بخوانید:

بلوک عصب مفصل آتلانتو- اکسیپیتال (Atlanto-Occipital Block)
درمان درد های مزمن سر و صورت
درمان دردهای مزمن با امواج رادیویی

کنترل و درمان دردهای مزمن با استفاده از انواع تکنیک‌های نوین و پیشرفته اینترونشنال

اطلاعات بیشتر
برای عضویت در خبرنامه سلامت دکتر باقرزادی،ایمیل خود را وارد کنید

ایمیل شما محافظت میشود
WordPress Backup
Visit Us On TwitterVisit Us On Instagram